(1709 defa okundu)

AYSEL TUĞLUK 

İstikrar önde
Hiçkimse ve hiçbir kimlik güvende değil artık! Etkinlik mücadelesi ötekileştirilenin "silinmesi" doğrultusuna sapacak. Egemenlerin ve bazı başat grupların hazırlıkları da beni destekler gibi gözüküyor. Bence artık herkes insan hakları söyleminin etkisinin çok cüzi olacağına kendini alıştırmalı.
Bunun Türkiye'de demokrasinin tüm parametreleriyle yüzleşme sürecine etkisi, açık ki negatif olacak. İstikrar demokrasinin önünde artık! Ve istikrarın korunması için demokrasiden her türlü taviz önümüzdeki dönemde küresel bir trend olarak gayet meşru görülecek.
Global strateji dalgasının Türkiye'nin güncel siyasetini alabora ettiği açık. Kürt sorunu itibarıyla yansıması şudur: AKP kara operasyonu başlatarak bu sorunda çözüm şansı kadar gücünü de yitirdi. İstese bile artık bunu yapacak imkâna ve ortama sahip değil. DTP en başından beri zaten tek başına bu güce ve inisiyatife sahip değildi. Bir yıkım süreci başlatarak 'inşa aktörü' olmadığını tescilledi. Bu sürecin insani, ekonomik ve politik dinamikleri/bedeli/sonuçları bir yana, ciddi biçimde meşruluk problemi de var. Demokratik-siyasi çözüm seçeneği denenmemiş/değerlendirilmemişken; uluslararası hukuk ve demokratik kriterlerin gerektirdiği toplumsal ve yapısal dönüşümü, hatta benzeri sorunlarda uygarlığın çözüm yöntemi ve modelleri hiçbir şekilde esas kadar ilham alınmamışken; ortada önerilmiş, tartışılmış ya da buna mukabil reddedilmiş (onur kırıcı teslimiyet dayatması hariç!) bir öneri/bir fikir öne sürülmemişken, kanımca meşruluk tartışmaları sadece 'güç ve stratejiyle' açıklanabilir!
Bu noktadan sonra çözüme dair 'irade'nin betimlemesini yapmak gerekiyor. İrade kavramının geçmişinde, insan eylemiyle imkânsızı oluşturmaya kalkışmaya atıflar da var. İrade kavramına başvururken ifade etmek istediğim alan, verili bazı toplumsal salınımları etkin kılmak için çaba harcamakla sınırlı. Bu sınırlandırmadan sonra biraz 'beylik' kaçmasına aldırmayarak "demokratik cumhuriyet"i sonraki zamanlara taşımak isteyenlerin 'iradi müdahale'de bulunma zamanı olduğunu söylemek istiyorum. Kürtleri artık bütün 'operasyonların, yasakların, dışlanmışlığın, korkuların, komploların, ölümlerin odağı' olmaktan çıkaracak iradenin yaratılması artık kaçınılmazdır. Birlikte yaşamayı, ortak bir gelecek kurmayı bu kadar isteyen bir halkın hak ve özgürlükleriyle onore edilmeyerek uluslararası çıkarlar uğruna kopuşa zorlanması kabul edilmemeli.
İsim isim söylemek istemiyorum ancak bu ülkede sözünün ve eyleminin değeri olan çok sayıda insan var. Bu insanların her biri farklı bir siyasal geleneğe sahip olsalar da, yine konuştukları siyasal dil farklılıklar gösterse de, biraraya gelip bir şeyler yapmalarının tam zamanı. Kişilerden daha önemlisi çeşitli grupların irade ortaya koymaları neredeyse hayati önemde. Konuya giriş yaparken yaratıcılık üzerine bir-iki laf etmekteki amacım birbirinden çok farklı olsalar da bu ülkenin sözü ve eylemi değerli gruplarının bağlantılar oluşturmasına vurgu yapmaktı. Bu bağlantıları nasıl kurarlar, bence kendi yaratıcılıklarına kalmış. Bu ortamda çok farklı grupların etrafında yatay ağlar oluşturduğu ve sürekli farklılaşma dinamiğine sahip geniş bir yapının kucaklayabileceği arayış ve hedeflere ihtiyaç olduğunu düşünüyorum.
Kürtler ve Türklerin birlikte yaşayacağı demokratik bir cumhuriyet inşası için söz hepimizde... Eğer bizler bir şeyler yapmazsak hiçkimse itilip kakılmaktan kurtulamaz. Türkiye'de güçlü bir inisiyatif kurulmalı. Bu inisiyatife aydınlar, görevli ya da emekli devlet adamları, cemaat önderleri, toplumsal örgütler, inanç grupları ve özellikle bütün sesiyle sıradan insanlar katılmalı. Demokratik bir ülkede barış içinde sorunların çözümü için operasyonel tüm güçlere ve eylemlere karşı inisiyatif oluşturmalıyız. Eğer hemen eyleme geçmezsek ne yazık ki yarın yanımızda olması gereken birçok insan sonraki gün belki de hayatta bile olmayacak. Herkesin normal şartlar altında yarını görmesi için önümüzdeki kaosu görüp umut resmini çizecek insanların iradelerini ortaya koymaları gerekiyor.
Yoksul ve mazlum Kürt ve Türk halklarının çocuklarının, egemenlerin küresel ve bölgesel çıkarları adına birbirine daha fazla kırdırılmasına izin vermemeliyiz. Açıkçası önümüzdeki iki ay içinde, önümüzdeki yüzyılda anılmaya değer bir şeyler yapılmazsa her şey ciddi bir belirsizliğe sürüklenecek gibi duruyor. Kaosa sürükleniyoruz, yaratıcı eylem zamanıdır. Beynimizdeki kelebekleri kanatlandırıp 'güneşin doğduğu topraklarda' Kürt ve Türk çocuklarının birlikte ürün ekmeye devam etmeleri için güçlü dalgaları arkamıza almak zorundayız.

(564 defa okundu)

AYSEL TUĞLUK

İstikrar önde
Hiçkimse ve hiçbir kimlik güvende değil artık! Etkinlik mücadelesi ötekileştirilenin "silinmesi" doğrultusuna sapacak. Egemenlerin ve bazı başat grupların hazırlıkları da beni destekler gibi gözüküyor. Bence artık herkes insan hakları söyleminin etkisinin çok cüzi olacağına kendini alıştırmalı.
Bunun Türkiye'de demokrasinin tüm parametreleriyle yüzleşme sürecine etkisi, açık ki negatif olacak. İstikrar demokrasinin önünde artık! Ve istikrarın korunması için demokrasiden her türlü taviz önümüzdeki dönemde küresel bir trend olarak gayet meşru görülecek.
Global strateji dalgasının Türkiye'nin güncel siyasetini alabora ettiği açık. Kürt sorunu itibarıyla yansıması şudur: AKP kara operasyonu başlatarak bu sorunda çözüm şansı kadar gücünü de yitirdi. İstese bile artık bunu yapacak imkâna ve ortama sahip değil. DTP en başından beri zaten tek başına bu güce ve inisiyatife sahip değildi. Bir yıkım süreci başlatarak 'inşa aktörü' olmadığını tescilledi. Bu sürecin insani, ekonomik ve politik dinamikleri/bedeli/sonuçları bir yana, ciddi biçimde meşruluk problemi de var. Demokratik-siyasi çözüm seçeneği denenmemiş/değerlendirilmemişken; uluslararası hukuk ve demokratik kriterlerin gerektirdiği toplumsal ve yapısal dönüşümü, hatta benzeri sorunlarda uygarlığın çözüm yöntemi ve modelleri hiçbir şekilde esas kadar ilham alınmamışken; ortada önerilmiş, tartışılmış ya da buna mukabil reddedilmiş (onur kırıcı teslimiyet dayatması hariç!) bir öneri/bir fikir öne sürülmemişken, kanımca meşruluk tartışmaları sadece 'güç ve stratejiyle' açıklanabilir!
Bu noktadan sonra çözüme dair 'irade'nin betimlemesini yapmak gerekiyor. İrade kavramının geçmişinde, insan eylemiyle imkânsızı oluşturmaya kalkışmaya atıflar da var. İrade kavramına başvururken ifade etmek istediğim alan, verili bazı toplumsal salınımları etkin kılmak için çaba harcamakla sınırlı. Bu sınırlandırmadan sonra biraz 'beylik' kaçmasına aldırmayarak "demokratik cumhuriyet"i sonraki zamanlara taşımak isteyenlerin 'iradi müdahale'de bulunma zamanı olduğunu söylemek istiyorum. Kürtleri artık bütün 'operasyonların, yasakların, dışlanmışlığın, korkuların, komploların, ölümlerin odağı' olmaktan çıkaracak iradenin yaratılması artık kaçınılmazdır. Birlikte yaşamayı, ortak bir gelecek kurmayı bu kadar isteyen bir halkın hak ve özgürlükleriyle onore edilmeyerek uluslararası çıkarlar uğruna kopuşa zorlanması kabul edilmemeli.
İsim isim söylemek istemiyorum ancak bu ülkede sözünün ve eyleminin değeri olan çok sayıda insan var. Bu insanların her biri farklı bir siyasal geleneğe sahip olsalar da, yine konuştukları siyasal dil farklılıklar gösterse de, biraraya gelip bir şeyler yapmalarının tam zamanı. Kişilerden daha önemlisi çeşitli grupların irade ortaya koymaları neredeyse hayati önemde. Konuya giriş yaparken yaratıcılık üzerine bir-iki laf etmekteki amacım birbirinden çok farklı olsalar da bu ülkenin sözü ve eylemi değerli gruplarının bağlantılar oluşturmasına vurgu yapmaktı. Bu bağlantıları nasıl kurarlar, bence kendi yaratıcılıklarına kalmış. Bu ortamda çok farklı grupların etrafında yatay ağlar oluşturduğu ve sürekli farklılaşma dinamiğine sahip geniş bir yapının kucaklayabileceği arayış ve hedeflere ihtiyaç olduğunu düşünüyorum.
Kürtler ve Türklerin birlikte yaşayacağı demokratik bir cumhuriyet inşası için söz hepimizde... Eğer bizler bir şeyler yapmazsak hiçkimse itilip kakılmaktan kurtulamaz. Türkiye'de güçlü bir inisiyatif kurulmalı. Bu inisiyatife aydınlar, görevli ya da emekli devlet adamları, cemaat önderleri, toplumsal örgütler, inanç grupları ve özellikle bütün sesiyle sıradan insanlar katılmalı. Demokratik bir ülkede barış içinde sorunların çözümü için operasyonel tüm güçlere ve eylemlere karşı inisiyatif oluşturmalıyız. Eğer hemen eyleme geçmezsek ne yazık ki yarın yanımızda olması gereken birçok insan sonraki gün belki de hayatta bile olmayacak. Herkesin normal şartlar altında yarını görmesi için önümüzdeki kaosu görüp umut resmini çizecek insanların iradelerini ortaya koymaları gerekiyor.
Yoksul ve mazlum Kürt ve Türk halklarının çocuklarının, egemenlerin küresel ve bölgesel çıkarları adına birbirine daha fazla kırdırılmasına izin vermemeliyiz. Açıkçası önümüzdeki iki ay içinde, önümüzdeki yüzyılda anılmaya değer bir şeyler yapılmazsa her şey ciddi bir belirsizliğe sürüklenecek gibi duruyor. Kaosa sürükleniyoruz, yaratıcı eylem zamanıdır. Beynimizdeki kelebekleri kanatlandırıp 'güneşin doğduğu topraklarda' Kürt ve Türk çocuklarının birlikte ürün ekmeye devam etmeleri için güçlü dalgaları arkamıza almak zorundayız.